Rétt eins og bróðurpartur þjóðarinnar hef ég beðið undanfarna daga, spennt yfir því hvernig ný ríkisstjórn Samfylkingar og Vinstri grænna muni líta út. Mér heyrist á fréttum og samferðarfólki að almenn ánægja sé með að Jóhanna Sigurðardóttir taki við embætti forsætisráðherra. Hún er einn staðfastasti stjórnmálamaður Íslands, fylgin sér, ákveðin, dugleg, kraftmikil og það sem mestu skiptir, hún hefur næma sýn á velferð þeirra sem minnst mega sín.

Það væri spennandi að spá í spilin um hvaða persóna fari í hvaða ráðuneyti fyrir sig en það eina sem telja má ljóst er að Jóhanna verður forsætisráðherra. Annað virðist óljóst, flestir virðast þó á þeirri skoðun að Ingibjörg Sólrún verði utanríkisráðherra áfram og að Steingrímur J. fari í fjármálaráðuneytið. Ætli það sé ekki í lagi að spá því að þetta þrennt gangi eftir en algjörlega óvíst er með önnur ráðherraembætti. Reyndar held ég að það muni ekki skipta neinu hver verður hvar þegar upp er staðið, bloggheimar munu sjálfsagt loga með eða móti þeirri ákvörðun sem tekin verður.

Mig langar til að tjá mig um ákvörðun sjávarútvegsráðherra um það að leyfa hvalveiðar, en ég held ég sleppi því, nema að mér finnst ákvörðunin í meira lagi undarleg.