|
21.1.2009
Atburðir dagsins
Nú er úr vöndu að ráða. Síðasti sólarhringur hefur verið viðburðarríkur í meira lagi. Mótmæli fyrir framan Alþingishúsið náðu nýjum hæðum í gær og í dag var þeim fram haldið, fyrst fyrir framan Stjórnarráðið og nú þegar þetta er ritað standa yfir mótmæli fyrir framan Alþingishúsið.Í gær var ég bæði stolt og hrædd. Ég er stolt af því að íslenskur almenningur hafi staðið upp úr sófanum og skundað á Austurvöll til þess að vekja þinghemi af Þyrnirósarsvefni. Ríflega 100 dagar eru liðnir frá því að sett voru neyðarlög á Íslandi en á þeim tíma hefur enginn þurft að axla ábyrgð á þeirri stöðu sem íslensku þjóðinni var komið í. Ég legg áherslu á að þjóðinni var komið í þessa stöðu, hún hvorki lenti í þessari stöðu né óskaði eftir því. Það var hópur manna sem kom íslensku þjóðinni í þessa aðstöðu. Þessir menn voru blindaðir af græðgi og þegar í óefni var komið reyndu þeir að hylja yfir glæpinn með því að höndla með peninga sem þeir höfðu ekkert leyfi til að höndla með. Íslenskur almenningur þarf að greiða fjárglæfra þessara manna dýru verði, þjóðin er rúin trausti og fyrirlitin af mörgum þeirra sem við höfum talið til bandamanna okkar til þessa dags.
En ég er líka hrædd. Hrædd vegna þess að mér finnst mótmælin vera komin á það stig að ég get ekki samsamað mig við þau lengur. Skemmdarverk og ofbeldi, af hvers höndum sem það kemur, eru aldrei réttlætanleg. Ofbeldi, þar sem heilsa og líf fólks getur verið í hættu, ber almenningi og lögreglu að forðast sem frekast er unnt. Skemmdarverk á dauðum hlutum eiga heldur ekki rétt á sér. Þarna er verið að skemma eigur þjóðarinnar. Alþingishúsið er okkar eign, það er ekki eign þingmanna þó þeir starfi þar inni. Þjóðin hefur kostað byggingu hússins og viðhald þess. Það sama má segja um Stjórnarráðið og Austurvöll, það er ekkert sem réttlætir skemmdir á þessum hlutum, ekkert!
|
Til baka
|
|
Um Ingibjörgu
|
